udaje się wytrzeć z pamięci pewne fakty.
Zauważam, że ciągłe rozmowy na błahe tematy powoduje w efekcie końcowym utratę umiejętności mówienia o czymś ważnym.
Słowa bowiem mają wielką moc i kiedyś całkiem nieźle nimi władałam.
Czy teraz tak jest?
Mam spore wątpliwości.
Wiele wysiłku kosztowało mnie NAUCZENIE SIĘ jak
nie pamiętać
nie myśleć
nie mówić o sprawach istotnych.
Tak bardzo mi się to udało, że teraz, kiedy usiłuję sobie przypomnieć zdarzenia z przeszłości, gdy próbuję myśleć i ubrać myśli w słowa...
mój umysł
zawodzi mnie.
A jednak
niektóre rzeczy
czasem nieistotne
pamiętam bardzo dobrze
innych prawie wcale.
*Z dedykacją dla Richarda Mason'a
który w swoich książkach
w idealny sposób potrafi odzwierciedlić
moje myśli.
Cieszę się, że udało mi się wziąć udział w (chociaż) czwartym dniu
VENA FESTIWALu 2007
Piszę
póki jestem świeżo po koncercie i jeszcze do końca nie ochłonełam.
Pokolei.
Zacznę od tzw. supportów, którymi byli Ewelina Flinta i Reni Jusis.
Jedyne co łączyło oba te występy to czas ich trwania, a poza tym nie miały ze sobą nic wspólnego.
Przyznam
że to , co zaprezentowała pierwsza wymieniona przeze mnie wokalistka rozczarowała mnie. Kilka, wręcz nudnych kawałków.
Natomiast
Reni Jusis zaskoczyła mnie jak najbardziej pozytywnie. Aż przykro, że nie zagrała dłużej.
A teraz
'wisienka' wieczoru
czyli SUGABABES.
Powiem szczerze, nigdy za nimi nie przepadałam. Ale to co zobaczyłam było naprawdę.. ŚWIETNE :)
Dziewczyny nie okazały się 'wyrachowanymi babami', wręcz na odwrót.
Idealny wokal, elegancki ubiór, kilka piosenek w wersji akustycznej, uśmiechnięte, machały do mnie :) I wielkie brawa dla tzw. bandu, grali REWELACYJNIE.
Jestem pod ogromnym wrażeniem całokształtu koncertu :)
I prawdą jest
że muzyka na żywo brzmi zupełnie inaczej.
Nawet płyta w wersji koncertowej odtwarzana na 'domowych' głośnikach nie oddaje całego charakteru występu.
